آینه

به به. من تا حالا فکر میکردم آدم فقط وقتی حسابی تحت فشار دستشویی قرار داره و خودشو تخلیه میکنه، چشاش باز میشه و دنیا براش یه معنی دیگه داره. ولی خیر. اشتباه محض. بنده که امروز بعد از قریب به سه ماه آبگرمکن خونه ام درست شد و رفتم یه دوش چهار ساعته با خیال راحت و بدون دنگ و فنگ و قابلمه و آب جوش کردن و این حرفا گرفتم، احساس کردم دنیا برام یه رنگ دیگست.

خواستم این موضوع تاریخی رو ثبت کنم. البته این رو هم بگم که همچنان این شرکت پروی هلندی که صاحب خانه ما تشریف دارن، همچنان پایشان را در یک کفش کرده اند که آقا اجاره قبلی هات رو بده. اما زهی خیال باطل. بعد از این همه بدبختی و دردسر کوتاه هم بیام!!! خیر. حالا ببینیم چی میشه. تازه پریروز دوباره براشون نامه زدم. من برم دوباره مثل عقده ای ها یه بار دیگه دوش بگیرم.
آقایون، خانوما… قدر آب گرمتون خونتون رو بدونین…