آینه

برنامه مونیتوریکس (Monitorix ) که نسخه ۱.۰.۰ آن در دسترس می‌باشد،امکان مانیتورینگ و کنترل نرم‌- و سخت‌افزار را ایجاد می‌کنه.
این برنامه، علاوه بر گزارش اطلاعات سیستم، دمای پروسسور،دیسک‌سخت ، بدنه (کیس) و سرعت فن را نشان می‌ده. این برنامه برای استفاده در سرور‌ها طراحی شده، اما استفاده آن در سیستم‌های خانگی خالی از لطف نیست.
گزارش و مانیتورینگ بصورت دیاگرام بوده و تحت وب ارائه می‌شود. در این نسخه از برنامه، تا چهار پروسسور و چهار دیسک‌سخت (برای کنترل دما) پشتیبانی می‌کنه.
از آنجایی که برنامه تحت وب بوده، به وب‌سرور آپاچی و همچنین پرل۵.۰۰۵ یا بالاتر نیاز دارد.

اما از آنجایی که این برنامه برای سرور طراحی شده، قابلیت‌های زیر را با خود به‌همراه داره:
بارگزاری پروسسور (CPU LOAD) و حافظه، ورودی وخروجی دیسک‌سخت،کنترل تا ۵ کارت شبکه،برای سرویس‌هایی چونSamba, HTTP,SSH,POPو SMTP.
امکان مانیتورینگ از راه دور دیگر میزبان‌ها
و همچنین پشتیبانی ویژه توسط HP Insight Management Agents از Proliant-Servers.

تمامی‌ تنظیمات برنامه در فایل “/etc/monitorix.conf”می‌باشد.
نسخه ۱.۰.۰ که تحت GPL 2 ارائه شده را می‌توانید از اینجا دریافت کنید.

Activity of the first group of six selected ports.

Global kernel usage and per-processor usage.

eth0 device with its traffic, packets and errors activity.

اینم از نسخه آزاد اوبونتو. گوبونتو چیز خاصی نیست جز نسخه‌ای از اوبونتو که با درایور‌ها و برنامه ‌های فقط آزاد ارایه میشه.
اینم چند تا لینک به‌درد خور…

درباره گوبونتو
داونلود گوبونتو

از اونجایی که من مدتیه دنبال دیسترو‌های مختلف برای کار تقریبا حرفه‌ای با موسیقی میگردم، چند روز پیش با لینوکس جک‌لب آشنا شدم.
برای کساییکه با ویرایش فایل‌های صوتی سر و کار دارن، پروژه جک یا
JAD :Jacklab Audio Distribution
باید جالب باشه. فعلا نسخه بتای ۲ اون در دسترس هست و جالبه که بر اساس اپن‌زوزه ۱۰.۲ هم هست. برای محیط گرافیکی هم DR17 گزینه جالبیه. البته برای اجرای برنامه‌های کی‌دی‌ای هم مشکلی نیست، چون کتابخانه‌های آن نیز در این نسخه نصب میشن.

از ساختار وی‌اس‌تی اشتاین‌برگ هم پشتیبانی میکنه. همچنین به مرحمت برنامه WineAsio اجرای برنامه ‌Asio/VST هم بدون مشکل و پایدار امکان پذیره. محیط برنامه برای زوزه‌کارها کاملا آشناس و در پست بعدی بیشتر در این باره توضیح میدم.

من خودم موافق استفاده از برنامه‌های تحت ویندوز در لینوکس نیستم٬ چون معتقدم در لینوکس برنامه‌های بسیاری هستند که کار همان برنامه‌ها رو انجام میدن. اما در هر حال گاهی اوقات نیاز به استفاده از یک برنامه خاص تحت ویندوز شما رو مجبور به نصب برنامه Wine کرده باشه. بسیاری هم هستن که وابسته به برنامه‌هایی چون Flash, Photoshop, Dreamweaver و … هستند. همین موضوع باعث ایجاد پروژه‌های مختلفی برای هر چه ساده‌تر کردن روند نصب و مدیریت برنامه شده. پروژه CrossOver از همین نمونه‌است که در عین حالی که روند نصب رو انجام میده٬ امکان مدیریت برنامه‌های نصب شده رو هم به شما ارائه میکنه. اما همانطور که احتمالا میدونین٬ استفاده از این برنامه رایگان نیست.
اما یه خبر جالب برای کسائیکه با Gnome کار میکنن. پروژه Win Doors که نسخه ۰.۱ آن منتشر شده نیز همین ایده رو برای گنوم‌کار ها در پیش‌گرفته. هدف این پروژه پشتیبانی از برنامه‌های ویندوزی و مدیریت بسته‌های ویندوزی(Package Management for windows software on Linux systems) در لینوکس می‌باشد.
برای دریافت برنامه به اینجا و برای دیدن ویدئو مربوطه به اینجا مراجعه کنید.

برای نصب این برنامه٬ باید بسته‌های زیر رو هم داشته باشید.

• Wine

• cabextract, tar, gzip, bzip, unzip

• python-gnome2-desktop >= 2.16 (python rsvg support, Debian/Ubuntu package, might differ on other systems)

• python >= 2.4

• python2.4-cairo >= 1.2.0

• libcairo2 >= 1.2.4

• python-libxml2

• python-glade2

اسم جدید٬ نسخه جدید Pidgin 2.0

بالاخره طلسم سکوت شکسته شد و من بالاخره بعد از مدت‌ها تونستم بازم کمی خزعبلات به‌هم ببافم.

اولین موضوع جالب هم مسلما ارایه پیام‌رسان پیدجین (Pidgin 2.0) هست. بعد از تغییر نام اجباری پیام‌رسان محبوب Gaim ٬ نسخه ۲ این برنامه با این نام منتشر شد. اولین تغییر اساسی در این برنامه٬ جدا شدن هسته برنامه (ProgrammKern) از ظاهر‌گرافیکی آن هست. استفاده از کتابخانه Libpurple (قبلا : Libgaim) نیز مزایایی برای کامپایل کردن با خود به‌همراه دارد. از دیگر تغییرات اساسی در این نسخه٬ سیستم XML نیز دیگر بر پایه Gmarkup نیست٬ بلکه بر پایه Libxml2 می‌باشد که سازگاری بیشتری را به‌همراه دارد. این به معنی است که برای نصب این برنامه نیاز به نصب این کتابخانه دارید.

سیستم صوتی هسته نیز برای سازگاری بیشتر بر پایه Gstreamer بجای Libao سابق پرداخته شده .همچنین تغییر اساسی دیگر در پلاگین‌هاست: شما در این نسخه امکان فعال کردن پلاگین را به‌هنگام استفاده از برنامه دارید. علاوه بر آن تعداد زیادی پلاگین برای نصب در چهار چوبGoogle’s Summer of Code وجود دارد.

برای نصب برنامه در صورتیکه از Fedora, CentOS استفاده میکنید٬ بسته سازگار با لینوکس شما در قسمت داونلود وجود داره٬اما در صورتیکه مثل من از نسخه‌های دیگری استفاده می‌کنیدباید کدمنبع آن را دریافت کرده و نصب کنید.

حدود ۸ ماه‌ پیش برای یکی از خواهر یکی از آشنایان درباره لینوکس و مزایای آن صحبت کردم. از آنجایی که ۱۷ ساله بود و مشغول به تحصیل٬ edubuntu رو انتخاب کردم و نشونش دادم. با دیدن برنامه‌های آموزشی که روی ادوبونتو بود٬ تونستم توجهش رو جلب کنم. این موضوع گذشت تا چند ماهی بعد شنیدم که ویندوزی که از اون استفاده میکنه به مشکل اساسی خورده و نیازمند کمکه. از اونجایی که من‌هم شدیدا در گیر امتحانات بودم٬ نتونستم کاری کنم. اما جالب بود همین موضوع باعث شده‌بود که از اوبونتو استفاده گنه و تو همین مدت هم شیشفته‌اش شده بود. روزی که سری به اونجا زدم اتفاق جالبی افتاد. زمانیکه می‌خواست وارد وندوز بشه با اکراه این کار رو کرد و گفت: ویندوز یه جوریه. اصلا دیگه علاقه‌ای به استفاده ازش ندارم.
ولی از اونجایی که برای تماس با ایران از یاهو استفاده‌ می‌کرد٬ با برنامه Gaim مشکل داشت و برای استفاده از Gaim-vv هم کمی مشکل وجود داشت.

این بود که چندی پیش با برنامه GyachI آشنا شدم که به‌نظرم جایگزین بسیار عالی برای پیام‌رسان یاهو هست. تقریبا تمامی امکانات برنامه رو داره. شعار توسعه‌دهندگان برنامه هم پشتیبانی از یک پلاتفرم و یک پروتکل برای ارایه برنامه‌ای بهتر هست.
برای دریافت برنامه میتوانید از اینجا بسته هماهنگ با لینوکس خودتون رو انتخاب کرده و به راحتی اونو نصب کنید. من این برنامه رو روی Dapper تست و بسته‌های libmcrypt4, libgpgme11, libltdl3 رو هم به‌عنوان پیش‌نیاز نصب کردم که روی نسخه Feisty Fawn نیازی نبود.

مدتی بود منتظر انتشار این نسخه از اوبونتو بودم. نسخه ای که پارسال درباره اش شنیدم و تا به امروز منتظرش بودم. دو هفته پیش، که سری به سایتش زدم، دیدم تاریخ انتشار رو می 2007 زدن. البته بسته های ubuntu studio رو میشد توسط synaptic جستجو و نصب کرد، اما از اونجایی که من این نسخه رو برای کار ویرایش صوتی (صدا) دنبال میکردم و دنبال لینوکس مشخصی هم بودم، تا رسیدن این نسخه صبر کردم. امروز که خواستم به سایت اوبونتو استودیو مراجعه کنم، در دسترس نبود. اما نسخه نهایی آن رو میشد داونلود کرد. همین کارو کردم و بعد از چندی که بسراغ وبسایت رفتم، با ظاهر جدید سایت روبرو شدم. خبر خوبی بود. اینم باید اضافه کنم که این نسخه از اوبونتو برای کارهای صوتی، تصویری و گرافیکی بهینه شده و نباید اونو با نسخه هایی چون Ubuntu Multimedia Centre اشتباه گرفت.
در روزهای آینده از تجربه شخصی استفاده از این نسخه اوبونتو و نکات مثبت و یا منفی آن خواهم نوشت.

آدرس سایت
تصاویر Screenshot
لینک داونلود

موضوع بایوس لینوکس، موضوع تازه ای نیست. پروژه لینوکس بایوس از سال 1999 مشغول به فعالیت در این ضمینه هست. هدف این پروژه باز کردن راه برای ورود بایوس های رایانه های خانگی به دنیای نرم افزار های آزاد(باز).
آلن کاوالو دو آسی[1] به این شکل ماجرا رو نشون میده:
آلن، لینوکس بایوس و X-server را با حجم 2 مگابایت با هم ادغام کرده. او همچنین از هسته 2.6.20، uClibc، Busybox و X-Server Kdrive استفاده کرده.
نتیجه: برای بوت شدن سیستم 6 ثانیه و برای اجرای X-Server دو ثانیه بیشتر نیاز نیست. لینک ویدئو مربوطه را در ویدئو تیوب در پایین گذاشتم[2].

اما موضوع جالب تر: بعد از اینکه مهندس AMD، یینگایی لو[3] کدهای مورد نیاز را در ماه فوریه تحت مجوز GPL منتشر کرد، اولین ماردبورد با لینوکس بایوس به صورت رسمی بازار آمد: GA-M57SLI-S4 محصول گیگا بایت با قیمتی حدود 100 یورو.
در این مادربورد از چیپ ست های nForce-570-SLI استفاده شده و سوکت AM2 میباشد. این یعنی پشتیبانی از پردارنده های سری Athlon 64, 64 X2 and 64 FX

Infos
1-Alan Cavalho de Assis
2-http://www.youtube.com/v/nuzRsXKm_NQ
3-Yinghai Lu

برگرفته از Linux User

شیوه های دسترسی به پارتیشن های Ntfs در لینوکس

نگارنده: کریستین کیسلینگ(Kristian Kissling)

پارتیشن های Ntfs مدت ها برای کاربران لینوکس کابوس بود. چرا که با اندکی شانس می توانستند دسترسی فقط خواندنی را به داده های ان پارتیشن داشته باشند.برای تبادل فایل بین ویندوز و لینوکس، باید از Fat32 استفاده میشد که آن هم یعنی مشکلات و محدودیت های خاص خودش.
اما با گذشت زمان، این موضوع هم حل شد و امروزه به راحتی خواندن میتوانید در پارتیشن های NTFS بنویسید. اما این که این موضوع چگونه و کمک چه برنامه هایی امکان پذیر شد، موضوع بحث این مقاله است.

کرنل-ماژول
ماژول NTFS-Kernel-Module به شما امکان دسترسی (خواندن) به پارتیشن NTFS را میدهد. از کرنل 2.6.16 امکان کوچک یا بزرگ کردن فایل ها را هم داراست. اما برای امکان نوشتن که بشما اجازه دهد فایل جدیدی اضافه و یا حذف کنید، باید حداقل تا تابستان 2007 صبر کنیم. اما نیازی نیست تا آن زمان صبر کنیم.

Ntfsmount
زمانیکه کرنل-ماژول در Kernelspace فعال میشه، Ntfsmount در Userspace درحال عمل(Fuse)، استفاده میشه. این بخشی از Ntfsprog میباشد: به این ترتیبه که توسط Ntfsresize یک پارتیشن را بزرگ یا کوچک و یا توسط Mkntfs یک پارتیشن ایجاد میکنیم.
Ntfsmount همچنین اجازه ایجاد Hardlink و یا تغییر اندازه فایل ها را میدهد. البته این موصوع همیشه صادق نیست و گاهی نیز به تمیزی انجام نمیشه که در این حالت سیستم ایراد را به موقع شناسایی میکنه، قبل از اینکه به فایل سیستم صدمه بزنه.

Ntfs-3g
یکی از پروژه های مبتنی بر Ntfsmount بوده که از فوریه 2007 نسخه 1.0 آن بصورت پایدار(stable)قابل دسترسی است. از انجاییکه زمان زیادی استفاده کنندگان این برنامه ایراد قابل توجهی را گزارش نکردند، این پروژه بعنوان پایدار معرفی شد. Ntfs-3g هم از Fuse برای ذخیره سازی و مدیریت داده ها ایتغاده میکنه.شما با این برنامه امکان ایجاد داده های جدید، بزرگ ، کوچک یا حذف کردن داده های موجود را دارید.

Captive
Captive نیز امکان نوشتن بروی پارتیشن های Ntfs را بشما میدهد. این ابزار از درایور اصلی ویندوز برای این کار استفاده میکنه.ایراد: این برنامه برای نوشتن موفقیت آمیز داده ها، زمان زیادی نیاز دارد و همچنین یان کراتخفیل[1] از توسعه دهندگان Captive، دیگر فعال نیست.

Ubuntu و Ntfs-3g
اوبونتو Ntsf-Kernel-Modul را به همراه خود داره و از Ntfs بدون امکان نوشتن پشتیبانی میکنه. در نسخه Edgy اوبونتو از این ابزار برای نوشتن روی پارتیشن Ntfs استفاده میشه. برای این کار نیاز به بسته های ntfs-3g,libntfs-3g0 و libfuse2 دارید. برای این کار ابتدا یک پوشه ایجاد می کنیم.

Sudo mkdir /mnt/windows

سپس، پارتیشن مورد نظر را به آن مانت میکنیم.

Sudo mount -t ntfs-3g /dev/hda1 /mnt/windows -o uid=1000,umask=0027

که در این مثال، پارتیشن مورد نظر hda1 بوده. با گزینه t ntfs-3g در واقع به اوبونتو میگویید از چه ماژولی برای مانت استفاده کنه.باقی گزینه ها را میتوانید با o ادامه میدهیم.
توسط گزینه umask می توانید اجازه دسترسی خواندن و نوشتن را تنظیم کنید. 0027 اینجا به این معنی است که کاربرامکان خواندن، نوشتن و اجرای داده های خودش را دارد. کاربرانی که در گروه این کاربر هستند امکان خواندن و اجرا و باقی کاربران هیچ دسترسی به داده ها ندارند.
اگر می خواهید همه کاربران امکان خواندن، نوشتن و اجرا داشته باشند، باید umask را برابر 0000 قراردهید.
تنظیمات بالا پارتیشن NTFS را مانت میکند و به کاربر با UID 1000 امکان خواندن، نوشتن و اجرا را میدهد.
برای اینکه هربار که کامپیوتر را روشن کردید، مجبور نباشید پارتیشن را به صورت دستی مانت کنید، باید خط زیر را به فایل /etc/fstab اضافه کنید.

/dev/hda1 /mnt/windows -t ntfs-3g locale=de_DE.utf8,uid=1000,umask=0027 0 0

اوبونتو و Ntfsmount
و اما گزینه آلترناتیو ما استفاده از Ntsfmount هست. برای اینکار باید بسته های ntfsprogs و ntfstools را ابتدا نصب کنید.(در بعضی از نسخه ها همچنین به بسته libfuse2 نیاز دارید).
سپس با فرمان زیر پاربیشن مورد نظر را مانت کنید.

Sudo ntsfmount /dev/hda1 /mnt/windows locale=de_DE.utf8,uid=1000,umask=0027

برای اضافه کردن این گزینه به fstab کافیست خط زیر را اضافه کنید.

/dev/hda1 /mnt/windows ntfsmount-fuse umask=0027,uid=1000,locale=de_DE.utf8 0 0

اما قبل از هر کاری، ابتدا باگ موجود را رفع کنید. با فرمان زیر…

sudo rm /sbin/mount.ntfs-fuse && sudo ln -s /usr/bin/ntfsmount /sbin/mount.ntfs-fuse

این باگ را رفع میکنید.

دسترسی در اپن زوزه (Open SuSE)

در زوزه 10.2 هم Ntfs-Kernel-Module قرار داده شده.اما تفاوت آن با اوبونتو. شما میتوانید بنویسید اما نمی توانید داده یا فایل جدیدی اضافه کنید. به قولی: میتوانید داده ها را کوچک یا بزرگ کنید.

اوپن زوزه و Ntfsprogs
در کنار Ntfs-Kernel-Module اپن زوزه همچنین Ntfsmount را با خود به همراه داره.برای استفاده کافیست توسط Yast بسته ntfsprogs-fuse را نصب کنید. حال توسط کاربر ریشه بزنید:

mkdir /mnt/windows

حال باید ماژول را فراخوانی [2] کنید.

Modprobe fuse

سپس با دستور زیر آنرا مانت کنید.

Ntfsmount /dev/hda1 /mnt/windows -o umask=0027,uid=1000

یا با فرمان زیر آنرا به fstab اضافه کنید.

/dev/hda1 /mnt/windows nfts-fuse umask=0027,uid=1000 0 0

همچنین توسط root فرمان modprobe fuse را به فایل زیر اضافه کنید.

/etc/rc.d/boot.localfs

اپن زوزه و Ntfs-3g
و اما آخرین گزینه برای زوزه…. با اضافه کردن آدرس زیر به عنوان Repository به اپن زوزه

Server Name: ftp.gwdg.de
Folder on the Server: pub/linux/misc/suse-jengelh/SUSE-10.2

بسته های fuse و ntfs-3g را نصب کنید. سپس با کاربر ریشه (root) فرمان زیر را اجرا کنید.

mount -t ntfs-3g /dev/hda1 /mnt/windows -o uid=1000,umask=0027

و یا میتوانید آنرا به فایل fstab اضافه کنید.

کلام آخر: Ntfsmount یا Ntfs-3g
و اما در آخر این سوال می ماند که کدام یکی برای استفاده یهتر است. Ntfs-3g یا Ntfsmount.
در آزمایش کوچکی که ما انجام دادیم هر دو شیوه 105 ثانیه برای نیاز داشتند تا یک فایل به بزرگی 2.5 گیگابایت را از اوبونتو با فایل سیستم Ext3 به پارتیشن ویندوز ویستا با فایل سیستم Ntfs کپی کنند. در آخر تفاوت آنچنانی بین این دو وجود نداره و برای کاربری روزانه گزینه مناسبی هستند.

پینوشت ها:

[1]- Jan Kratochvil
[2]- Load

INFO:

Ntfsprogs: http://wiki.linux-ntfs.org/doku.php?id=ntfsprogs
NTFS-Kernel-Module: http://wiki.linux-ntfs.org/doku.php?id=driver
NTFS-3g: http://www.ntfs-3g.org
Captive: http://www.jankratochvil.net/project/captive

تو کتاب Linux Desktop Hacks ترفندهای جالبی برای لینوکس نوشته شده. از جمله : چطور تعداد صفحه ورود (Login) رو افزایش بدیم؟
نوشته: نیکولاس پترلی / یونو باکون

دراین موضوع شکی نیست که اکثر لینوکس از چند ترمینال مجازی پشتیبانی میکنن. اما چطور میشه که بصورت گرافیکی و همزمان وارد شد؟

در صورتیکه از KDM استفاده میکنید…

ابتدا باید فایل تنظیمات KDM رو پیدا کنید. این فایل با فایل kdmrc همخونه است. یعنی اگر که دنبال این فایل بگردین، محل KDM Configuration Data رو پیدا میکنین.

# locate kdmrc

خروجی فرمان زیر محل فایل رو بشما نشون میده. میرید اونجا و فایل Xserver رو برای ویرایش باز میکنید. در این فایل شما باید این خطوط رو پیدا کنید.

:0 local@tty1 /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp
#:1 local@tty2 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :1
#:2 local@tty3 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :2
#:3 local@tty4 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :3
#:4 local@tty5 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :4

فایل بالا رو بصورت زیر تغییر بدین.

:0 local@tty1 /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp
:1 local@tty2 /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :1
#:2 local@tty3 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :2
#:3 local@tty4 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :3
#:4 local@tty5 reserve /usr/X11R6/bin/X -nolisten tcp :4

دقت داشته باشید که علامت # رو از ابتدای خط بردارید. فایل را ذخیره کنید و از برنامه ادیتور بیاید بیرون.

برای فعال کردن این قابلیت چند راه وجود داره، اما از ائنجا که ممکنه لینوکس کمی گیج بشه و یا کمی شما رو اذیت کنه، بهترین کار، خاموش و روشن کردن مجدد رایانه هستش.

بعد از اینکه سیستم بالا اومد و آماده کار شد، دکمه های Ctrl + Alt +F8 رو بزنید تا به پنجره دوم رفته. درصورتیکه تو این صفحه شما هنوز صفحه Login رو میبینید، موفق شدید. برای برگشت به صغحه ورود اول کافیه Ctrl + Alt +F7 رو بزنید.

نکته: با تغییر فایل Xserver میتونید پنجره های بیشتری رو اضافه کرد.

در صورتیکه از GDM استفاده میکنید…

برای کساییکه از Gnome استفاده میکنن (یا بهتر بگم GDM Display Manager) هم ماجرا به همون شکله. فقط باید فایل gdm.conf رو پیدا کنن.

# locate gdm.conf

سپس به فایل gdm.conf را با یک ویرایگر باز کرده و به دنبال بخش Servers میگردیم.

[servers]
# These are the standard servers. You can add as many you want here
# and they will always be started. Each line must start with a unique
# number and that will be the display number of that server. Usually just
# the 0 server is used
0=Standard
#1=Standard

کافیه علامت # رو برداشته و اگر خواستید به تعداد آن هم بیافزایید.

[servers]
# These are the standard servers. You can add as many you want here
# and they will always be started. Each line must start with a unique
# number and that will be the display number of that server. Usually just
# the 0 server is used
0=Standard
1=Standard

باز هم برای فعال شدن رایانه را ریبوت (خاموش و روشن) کرده و با Ctrl + Alt +F8 و Ctrl + Alt +F7 بین پنجره ها میچرخیم.

اینو لازم میدونم بگم که اینکه یه کاربر خانگی به این موضوع نیازی داره یه نه رو من نمیدونم و برای من کاملا بی استفاده بود. (در عینی که سرعت سیستم رو هم تحت تاثیر قرار میده). اما تجربه یه بار انجام دادنش منو وسوسه کرد.